Introductie: vissen op afstand onder uitdagende omstandigheden
Eind maart 2026 vertrok ik (Berry Kuiper) samen met Wim Bloemsma naar het betaalwater Étang de Mont. Na een lange reis van zo’n 950 kilometer kwamen we aan bij dit prachtige water. We waanden ons direct in een klein paradijs. Het langgerekte water ligt in een dal en op de stek snoven we de heerlijke geuren van de natuur om ons heen op.
Ondanks de prachtige omgeving wisten we al snel dat dit geen eenvoudige sessie zou worden. Op dit soort wateren, waar continu gevist wordt en de karpers het spel goed kennen, is vissen op afstand allesbehalve vanzelfsprekend. Om hier succesvol te zijn, moet alles kloppen — geen half werk dus. Een secure en doordachte aanpak is essentieel.
Met temperaturen overdag tussen de 8 en 15 graden en ’s nachts rond het vriespunt waren de omstandigheden bovendien allesbehalve stabiel. Dat maakt het vissen op grote afstand alleen maar uitdagender.
Hoe wij het water analyseerden en de juiste spots vonden
Dag één stond volledig in het teken van verkennen. Met behulp van de Toslon dieptemeter en het camerasysteem brachten we het water zorgvuldig in kaart en vonden we meerdere interessante zones op verschillende dieptes.
Vooral de oude rivierbedding die door het meer loopt, trok onze aandacht. Met de camera zagen we duidelijk de overgang tussen harde en zachte bodem — precies de zones waar we onze rigs wilden presenteren.
We kozen twee zeer gerichte spots op de rand van de rivierbedding, exact op de overgang van hard naar zacht. Met behulp van de liercamera inspecteerden we deze zones nauwkeurig. Via de ene voerbak lieten we de camera zakken om de bodem te controleren, waarna we via de andere voerbak de rig samen met het voer exact op de juiste plek presenteerden. Een laatste check met de camera bevestigde dat alles 100% goed lag.
Vissen op 160 meter: zo bouwden we een effectieve voerstrook op
Nu deze spots lagen, richtten we ons ook op de overkant. Daar, op zo’n 160 meter onder een bomenrand, verwachtten we zeker visactiviteit. We legden een voerstrook aan van circa 70 meter, waarbij we om de paar meter kleine hoeveelheden voer dropten op 80–100 cm diepte. De mix bestond uit WBBaits Red Insect 20mm boilies, boekweit, maïs, pellets en de insect mix van WBBaits.
Ook aan onze eigen kant positioneerden we twee rigs op verschillende dieptes, waarbij alle spots eerst visueel gecontroleerd werden met de camera. Het live beeld op de handzender gaf daarbij volledige zekerheid.
Het was tijd voor een welverdiend biertje, met het vertrouwen dat alles perfect lag.
De eerste resultaten: wat werkte en waarom
De eerste nacht liet direct zien dat we goed zaten. Onze geduldige voorbereiding en nauwkeurige plaatsing van de rigs wierpen hun vruchten af. We vingen drie vissen van 9 kg, 17,7 kg en 20,3 kg — een sterke start onder deze omstandigheden.
Opvallend was dat alle aanbeten van dezelfde hengel kwamen: de rechter hengel, geplaatst aan de buitenkant van de voerstrook onder de bomenrand aan de overkant.
Voor de tweede nacht besloten we niets te veranderen en volledig te vertrouwen op de aanpak die al resultaat had opgeleverd. Doordat we alle spots hadden opgeslagen in het GNSS / GPS-autopilotsysteem, konden we onze rigs en het voer zonder moeite exact op dezelfde plekken terugleggen.
Ook deze nacht vingen we opnieuw drie vissen, wederom vanaf de hengels aan de overkant. De overige hengels bleven stil - een duidelijke bevestiging dat we de juiste zone hadden gevonden.
Opschalen van succes: meer hengels en grotere voerstrook
Op basis van deze resultaten besloten we de voerstrook uit te breiden naar circa 100 tot 120 meter en een extra, derde hengel op deze lijn te plaatsen.
Alle rigs werden voorzien van een WBBaits Red Insect 20mm boilie, gecombineerd met een Snowwhite Cocon popup, en consequent bijgevoerd met dezelfde voermix.
De doorbraak: een karper van 30+ kg op afstand
Tijdens de derde avond begonnen de aanbeten al vroeg. Rond 21:00 uur meldde zich de eerste vis, gevolgd door nog twee karpers rond 22:00 en 23:00 uur tot circa 15 kilo. Alle vissen kwamen opnieuw vanaf de overkant.
Rond middernacht kreeg Wim een aanbeet. Terwijl ik alles klaarmaakte voor het landen van zijn vis, liep mijn eigen hengel af - opnieuw een hengel op de overkant, dit keer op een nieuwe spot.
Vanaf het eerste moment voelde het zwaar en log. Het voelde alsof ik een locomotief haakte. Zodra de vis op gang kwam, wist ik het zeker: dit was geen gewone vis.
Wat volgde was een intense dril. Ondertussen landde Wim zijn vis en kreeg hij alweer een nieuwe aanbeet. Terwijl hij zijn tweede vis al op de kant had, stond ik nog volop te drillen.
Met knikkende knieën voelde ik hoe de vis loom kopschuddend probeerde los te komen - typisch gedrag van een grote vis. Deze mocht ik absoluut niet verspelen. Na zo’n 20 minuten gaf ze zich eindelijk gewonnen. Wim stond klaar met het net en op het juiste moment gleed de vis erin. Yes. Ze zat erin. Bij het eerste moment in het net zagen we het al: dit was een bijzondere vis. De lengte en vooral de enorme breedte verrieden dat dit een absolute topvis was.
Op de mat werd het bevestigd. De weegschaal stopte op 30,15 kg - de topvis van het water, al twee jaar niet gevangen, en voor mij een nieuw persoonlijk record met een verbetering van ruim 6 kilo.
De hengels werden direct weer perfect teruggelegd met de BaitStar Advanced voerboot. Door de rigs telkens met uiterste precisie terug te plaatsen, bleven we continu vangen.
Het belang van precisie en rust bij vissen op afstand
Door consequent gebruik te maken van de voerboot hielden we maximale rust op het water. Er werd niets onnodig verstoord, waardoor de vissen actief bleven azen.
In totaal vingen we deze week 30 vissen, waarvan het merendeel vanaf de bomenrand op circa 160 meter afstand kwam.
Hoe een voerboot met GPS en camera het verschil maakt
Tijdens deze sessie visten we met de BaitStar Advanced Plus All-in-One voerboot, inclusief de optionele liercamera. Wat vooral opviel, was hoe de combinatie van Toslon dieptemeter, camera en GNSS / GPS-autopilot samenwerkt.
Met de dieptemeter lokaliseerden we interessante zones zoals kuilen, taluds en overgangen in bodemstructuur. Deze sloegen we op in het GPS-systeem, waarna we ze met de camera verder inspecteerden om de beste plekken te selecteren.
De camera gaf niet alleen inzicht bij het zoeken naar schone plekken, maar ook tijdens de sessie zelf. We controleerden exact of er nog aas lag en voerden alleen bij wanneer dat nodig was. Zo voorkwamen we overvoeren en hielden we maximale controle.
Juist die combinatie gaf een controle die je met traditionele methodes simpelweg niet hebt. In combinatie met GPS konden we onze rigs onder alle omstandigheden exact en met vertrouwen blijven positioneren.
Welke technologie wij gebruikten tijdens deze sessie
Alles werd bediend via een gebruiksvriendelijke kleuren touchscreen handzender met een meertalig menu (o.a. Duits, Engels, Pools en Nederlands).
Daarnaast is de boot uitgerust met twee 20Ah lithium-accu’s, waardoor je tijdens een week vissen in de praktijk nauwelijks hoeft op te laden, tenzij je echt uitzonderlijk goed vangt.
Vissen op grote afstand vraagt om precisie, vertrouwen en herhaalbaarheid. Door het water goed te lezen en technologie als hulpmiddel te gebruiken, kun je niet alleen betere keuzes maken, maar deze ook consequent blijven herhalen.
Juist die combinatie bleek op Étang de Mont de sleutel tot een uitzonderlijk succesvolle sessie.
